Na een renovatie van bijna een jaar kan de kerkzaal aan de Plesmanlaan in Haarlem weer in gebruik genomen worden. Gelukkig kent het kerkgebouw een basement met eigen toegang, waardoor het mogelijk was daar diensten te houden. De nooduitgang werd de hoofdingang. Naar verwachting zal op 1e Kerstdag 2024 de eerste dienst weer worden gehouden in de kerkzaal die een ingrijpende make-over onderging. Ook de verhoogde entree, de hal en toiletgroep zijn weer up-to-date. De deuren gaan open op de dag, die door sommigen een “feest van het licht” genoemd wordt. Dat roept in dit geval menige associatie op.
“Ik zie een poort wijd open staan, waardoor het licht komt stromen”: een wel heel toepasselijke liedtekst bij de heropening van een kerk die al sinds 1961 de “ Vaste Burchtkerk ” als naam heeft. Daar gaan op 25 december de deuren weer open.
Een burcht is een plek die geborgenheid biedt en het is een toevlucht. Zo'n burcht heeft poorten en als die open staan betekent dit een welkom voor eenieder. Een uitnodiging om naar binnen te gaan, om rond te kijken, te voelen, te luisteren en wellicht om tot rust te komen. Geborgenheid vinden. Het is die intentie die wij religieus een vorm willen geven als Nieuw-apostolische kerk en deel van de wereldwijde gemeenschap van Christenen.
Afgelopen zomer was ik in het watersportdorp Grou. In het centrum staat de 13e eeuwse Sint Piterkerk. En jawel: met een “open deur” op de zaterdagmiddag. In het kader van het Tsjerkepaad openen veel kerken in Friesland gedurende de zomermaanden hun deuren op die middag. Ik maakte er gebruik van. Eenmaal binnen keek ik naar links en schuin omhoog: daar hing een eeuwenoud bord met een al even oude tekst: het evangelie uit het Bijbelboek Johannes 3 vers 16. Vanwege het oud-Nederlands was de tekst moeilijk te ontcijferen. Ieder woord kwam daardoor des te meer bij mij binnen. Voor mij een erg bijzondere ervaring.
Het naar binnengaan door die ene deur in Grou was een gevolg van het bordje “open deur” oftewel van een welkom. Als kerk willen wij het evangelie, dat op dat bord zo mooi wordt weergegeven, bekend maken en daarvoor de deuren openen.
Of het nu Kersttijd is of een ander moment, de betekenis van het evangelie uit Johannes zal zichtbaar worden wanneer je je hart er voor openstelt. Dan kunnen er wonderen gebeuren. Een open deur en een open hart: ze horen bij elkaar.
Het "gebodenbord" in Grou: niet alleen de geboden.
’t Euangelij.
Want alsoo lief heeft Godt de werelt gehadt
dat Hy sijne eenigh-geborene Sone gegeve heeft
op dat een yegelyck die in Hem gelooft
niet en verderve mar het eewige leven hebbe.
Joan.3 16.
Het Welkom
Beste bezoeker, welkom in dit huis!
Hier is een stoel voor wie moe is.
Hier is hoop voor wie verdwaald is.
Hier is liefde voor wie vol wrok is.
Hier is geloof voor wie twijfelt.
Hier ben je thuis.
Hier ben je verwacht, zoals je bent, want
zo dikwijls heeft God naar jou gezocht;
zo dikwijls heeft Hij op jou gewacht.
Uren, dagen, maanden, jaren misschien.
Sta even stil.
Bewonder de schoonheid van deze kerk.
Adem het verleden van dit huis.
Je eigen nieuw begin.
Sluit even je ogen, wordt even stil.
Want in de stilte hoor je de echo van Gods woord.
Ga even zitten.
Hol ook hier jezelf niet voorbij.
Vouw je handen. open je hart.
Bid.
En als je dat niet kunt, als je niet geloven kunt
omdat je pijn hebt,
ga dan toch naar je eigen huis met de groet:
Vrede en alle goeds!
PS. Dit artikel is een publicatie van de redactie van Actueel, gemeenschap Haarlem.
Bijdrage door: H. de Vries.
De poster in de buitenvitrine.
4. december 2024
