Eindelijk was het zover: op 26 juni ging het jaarlijkse tienerweekend weer van start met als thema: "Wees niet bang, maar blijf geloven"!

Zoals ieder jaar hoop je dan met elkaar op mooi weer. Dat kregen we zeker, al liep het dit keer wel iets anders dan verwacht. Er werd zelfs code rood afgegeven vanwege de extreme hitte. Na veel wikken en wegen besloten we toch om het weekend door te laten gaan.

Gelukkig verbleven we op een prachtig, schaduwrijk tentenkamp midden in de bossen bij Ede. De beheerders van het terrein hadden speciaal voor ons een geweldige sprinklerinstallatie aangelegd, zodat we ondanks de hoge temperaturen toch verkoeling konden vinden. Met een aangepast waterprogramma, goede moed en veel enthousiasme druppelden vrijdagavond de tieners en begeleiders het kampterrein op. We begonnen direct met ons weekendlied: “Stap uit de boot, durf op water te lopen.” Een lied dat perfect aansloot bij het thema van het weekend.

De zaterdag stond in het teken van avontuur, plezier en vertrouwen. Tijdens een fanatiek potje levend stratego deed ook opziener Plat enthousiast mee. Daarna was het heerlijk om af te koelen onder de sprinklers. Tijdens het themamoment stonden we stil bij de vraag: Waar ben jij bang voor? Zowel tieners als begeleiders schreven hun angsten op. Daarnaast deden we een vertrouwensspel waarbij een geblinddoekte deelnemer door een partner over een parcours in het bos werd geleid. Dat was best spannend, maar vooral ook bijzonder. Het was mooi om te zien hoeveel zorg, geduld en liefde er voor elkaar was.

Na een waar pannenkoekenfestijn – alle respect voor de bakkers die dit in de hitte voor elkaar kregen – zochten we opnieuw verkoeling onder het water. Vervolgens speelden we een zomerse variant van slagbal, waarbij de honken bestonden uit met water gevulde badjes. Wat is er leuker dan dat?

De avond bracht een indrukwekkend schouwspel met zich mee. Urenlang werden we omringd door lichtflitsen van de bliksem. Rond middernacht moesten de tieners de tenten in, omdat werd verwacht dat het onweer zou doorzetten. En dat gebeurde ook. Rond drie uur ’s nachts trok een flinke onweersbui over het kampterrein. Voor sommige tieners – en misschien ook een paar begeleiders – was dat best spannend. Gelukkig was de bui na ongeveer een uur voorbij en konden we de slaap weer hervatten.

De zondagmorgen kwam daardoor wat moeizaam op gang; de nachtelijke onderbreking had zijn sporen nagelaten. Na een heerlijk ontbijt trokken we nog één keer het bos in voor onder andere een fanatiek spelletje 10 tellen in de rimboe. Hoewel het alweer warm was, werd er volop en enthousiast gespeeld.

Om 12.00 uur arriveerden we bij het kerkgebouw in Ede, waar we gastvrij werden ontvangen voor een gezamenlijke lunch. Daarna mochten we samen met de tieners de dienst beleven. Het werd een prachtige afsluiting van het weekend, met als centraal Bijbelwoord Marcus 5:36b: “Wees niet bang, maar blijf geloven.”

Tijdens de dienst werden de briefjes voorgelezen waarop we onze angsten hadden geschreven. Die liepen uiteen van spinnen, slangen en onweer tot veel diepere zorgen, zoals de angst om mensen te verliezen van wie je houdt of om gepest te worden. Juist dan is het bijzonder om te beseffen dat we mogen vertrouwen op onze lieve Heer. Hij is er altijd, ook wanneer we bang zijn.

Dat zagen we ook terug in het verhaal van Petrus. Toen hij uit de boot stapte om over het water naar Jezus toe te lopen, klonk eerst het eenvoudige woord van Jezus: “Kom.” Petrus liep over het water, maar toen zijn vertrouwen even wankelde, liet Jezus hem niet in de steek. Hij stak Zijn hand uit en voorkwam dat Petrus zou verdrinken. Precies die boodschap klonk het hele weekend door in ons lijflied: “Stap uit de boot, durf op water te lopen.”

Wat was het een fantastisch weekend. Nu begint het nagenieten en kijken we alweer uit naar een volgend moment samen met onze geweldige tieners.

Want wat zijn we trots op deze groep. Ze kijken naar elkaar om, zijn lief voor elkaar en hebben oog voor elkaar. Soms zijn ze een beetje eigenwijs, maar dat hoort er ook bij. Ze hebben humor, we hebben ontzettend veel gelachen, maar er was ook ruimte voor mooie en serieuze gesprekken.

Kortom: trots op de tieners van de Nieuw-Apostolische Kerk! Wat hebben we samen een bijzonder, warm en gezegend weekend mogen beleven.