Op 11 april 1815 werd apostel Friedrich Schwartz in Sardschau bij Dantzig (het huidige Gdańsk in Polen) geboren. Bij zijn tachtigste verjaardag in 1895, 130 jaar geleden, verscheen het volgende gedicht:

Tachtig jaren snelden henen met hun blijdschap en verdriet.

En wat gij ook mocht beweenen God, uw God, verliet u niet.
Met het oog op Hem geslagen kondt gij 's levens lasten dragen.

Wat ook wegviel, wat ook vliedt God, uw God, verandert niet!

Wisselt alles hier beneden 's levens vreugde, 's levens smart,

God was gisteren en is heden u nabij geloovig hart.

Mocht ge op Hem blijmoedig bouwen heel uw lot aan Hem betrouwen.

Heeft hij tachtig jaar gehoed God, uw God, is't hoogste goed.

In het snel verdwijnend heden ligt de kiem der eeuwigheid.

Al het heden wordt verleden niets bestendigs in den tijd.

Maar wat zou u ooit dien vreezen? Isr'els God, Hij wilde wezen

tachtig jaar uw God en Heer en Hij wil dat verder weer.

In Gods liefde u te verblijden bidt mijn hart u toe dit jaar.

Moog de vijand u benijden eeuwig blijft Gods liefde waar.

Wie hier strijdt en wie hier lijdt wordt gekroond na deze strijd.

Die tachtig jaaren heeft gedragen toont u nog Zijn welbehagen.

Laat de tijdstroom henen vlieden onbedwingbaar in zijn vaart.

Eenmaal zult gij rust genieten eeuw'ge ruste, niet van 'd aard.

Na der eeuwen worstelstrijd rust de woekerende tijd.

Daar zal 't geen tachtig jaren zijn maar eeuwige jeugd en zonneschijn.

Laat dan vrij de jaren zinken in den tijd der eeuwigheid.

Moog geen sterre zelf meer blinken de eeuw'ge zonne schijnt altijd.

Tachtig zonnen mogen dooven. Zalig die in God gelooven.

Uwe zon daalt nimmermeer want uw licht is God de Heer.

Wordt er menig ramp geleden op de reis naar 't eeuwig licht,

menig heete strijd gestreden voor de laatste vijand zwicht,

Jezus, die Zichzelf verzaakte die gezegende en volmaakte,

Hij ging zelf de dooden voor en baande ons het gloriespoor.

Aller dagen schoonste morgen nieuwe hemel, nieuwe aard

erfenis zonder leed of zorgen is door Jezus u bewaard.

In dat heerlijk rijk des Heeren zal de Juda's leeuw regeeren,

laat dan tachtig jaren vlien, straks zal 't oog den Meester zien.

Snel dan jaren, snel maar henen. Ook de blijdschap, ook 't verdriet.

Wat op aarde wij beweenen, tranen kent de hemel niet.

Heeft Hij tachtig jaar gedragen U? Uw God, Zijn welbehagen

draag u verder, tot gij zijt in het rijk der heerlijkheid.

Acht maal tien, een nieuw begin en de volheid tevens!

Van apostel Friedrich Schwartz (eigenlijk Schwarz maar vanwege de uitspraak in het Nederlands aangepast naar Schwartz) zijn weinig objecten overgebleven. Zijn grafsteen bestaat nog en -uitzonderlijk- zijn avondmaalsbeker die zich in de Centrale Administratie in Amersfoort bevindt. In het Nationaal Archief bevindt zich nog exemplaar van het Nieuws van de Dag van 11 april 1895, waarin een klein artikelt over de verjaardag van apostel Schwartz is opgenomen. Op 11 december 1895 vermelden meerdere kranten zoals het Rotterdamsch Nieuwsblad en Dagblad van Friesland zijn overlijden op 6 december 1895.