‘Bidden werkt’ was op dinsdag 8 oktober 2024 in Landgraaf het thema van de seniorenbijeenkomst van de gemeente Limburg. Enkele oud-Limburgers hadden er zelfs een urenlange autoreis voor over om deze bijeenkomst te kunnen bijwonen.

“Vraag en er zal je gegeven worden; zoek en je zult vinden; klop en er zal voor je opengedaan worden. Want ieder, die vraagt, ontvangt, en wie zoekt, vindt, en wie klopt, zal worden opengedaan. Is er iemand onder jullie die zijn kind, als het om brood vraagt, een steen zou geven?“ (Matteüs 7: 7, 8 en 9).

Vanaf 10.00 uur was de inloop onder het genot van een kop koffie met een stuk vlaai  (in het plaatselijk dialect: ‘ing tas kafe mit ee sjtök vlaam’). Veel blijde gezichten en mooie ontmoetingen.

Tegen 11.00 uur startte het programma met het lied nr. 255: ‘Biddend volk, o heilig u’, gevolgd door het aanvangsgebed. Als eerste werd daarna een film met oude beelden van de vroegere gemeente Kerkrade vertoond.

Op het programma stonden verder gedichten, liederen en overpeinzingen, evenals muziek en een verhaal,  alles betrekking hebbende op het thema ‘Bidden werkt’.   

Op klarinet en orgel waren enkele oude herkenbare apostolische liederen te horen en ook de zuster die onder instrumentale begeleiding het lied ‘Lichtstad met uw paarlen poorten’ zong, maakte grote indruk.

Van even na 12.00 uur tot 13.00 uur werd er geluncht. Twee broeders hadden al de dag ervoor in de pannen staan roeren om twee soorten verse soep te maken. Samen met de broodjes en het rijkelijk beleg viel de lunch bijzonder goed in de smaak.

In het tweede gedeelte van het programma werd o.a. muziek op gitaar en mandola ten gehore gebracht en zette een broeder zijn talent in op zijn mondharmonica. Ook gaven ‘De Alpenzusjes’ onder accordeonbegeleiding een voortreffelijke uitvoering van ‘Schön ist die Jugend.’ Een groot applaus viel hen ten deel.

Zo tegen het einde van het programma was de vraag wat dan het effect is van een gebed? Een zuster verwoordde dit in het gedicht ‘Mijn huisje’:

Soms doe ik mijn huisje van binnen op slot.                     

Dan wil ik alleen zijn, alleen zijn met God.                         

Daar praten we even, heel rustig, heel stil.                        

God vraagt wat ik voel, wat ik denk, wat ik wil.                 

Mijn hart zit vol drukte, het gaat wild tekeer.                   

Maar alles komt thuis bij de Lieve Heer.                             

En zo wordt ik opgeruimd, kalmer en schoner.

Want Hij is het huis waarin alles mag wonen.

Hij kan het sorteren en Hij maakt het goed.

Ik zou het niet kunnen zoals Hij dat doet.

Dan kan ik weer ademen, licht zien, hopen.

Mijn huisje is opgeruimd, ik kan weer open!

Als sluitstuk klonk nog eenmaal  ‘Lichtstad met uw paarlen poorten’, nu echter gezamenlijk gezongen, waarna de bijeenkomst tegen 14.00 uur met gebed werd beëindigd.

Onder het genot van een hapje en een drankje werd nog heel gezellig nagepraat.

Dankzij de inzet van vrijwilligers was deze seniorenbijeenkomst weer een groot succes. Iedereen hartelijk dank hiervoor!

Is het heel chauvinistisch om te vermelden wat iemand opmerkte?: “Dit…dit kan alleen maar in Limburg.”