De districtsapostel hield op 9 mei 2024 zijn laatste dienst in Nederland, voordat hij op zondag 23 juni 2024 ambtsrust zal ontvangen.
Hiervoor was het district Zuid-Nederland en Vlaanderen uitgenodigd in de gemeente Tilburg. De dienst werd online en naar de overige gemeenten in Nederland live uitgezonden. De districtsapostel gebruikte als basis voor de dienst het Bijbelwoord Lucas 24:50-51: “Hij nam hen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief Hij zijn handen op en zegende hen. En terwijl Hij hen zegende, ging Hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel.”
De districtsapostel begon de dienst door te vertellen dat we door de aansluitende Bijbellezing bepaald worden bij een belangrijke christelijke feestdag: Hemelvaartsdag. Allereerst stond hij stil bij de tekst van het door de zangers gezongen lied. “Ik hef thans mijne ogen op tot de bergen vanwaar mijne hulp komt” (nummer 29 uit de koorbundel). Deze tekst komt uit Psalm 121. Jeruzalem was omgeven door heuvels en op de hoogste heuvel stond de tempel. In de tempel lagen de Tien geboden en woonde God. Bij het opzien naar de bergen bedoelde de Israëlieten niet de bergen, maar de tempel. Op zo’n manier zochten ze verbinding met God in het geloof dat God over hen waakte. Deze Psalm heeft echter ook nog een andere betekenis. Het is een pelgrimslied. We zijn onderweg naar een bijzonder doel. We hebben doelen in ons natuurlijke leven, maar hier gaat het om het doel om gemeenschap met God te hebben. God beschermt ons in ons aardse leven, maar bovenal wil Hij ons in het geloof bewaren. Voor de Bijbellezing werd er voorgelezen uit Lucas 24:44-53
De districtsapostel vervolgde: met de hemelvaart van Jezus eindigt de missie van Jezus hier op aarde. Maar na Zijn opstanding is Jezus niet direct naar zijn Vader gegaan. Hij bleef nog veertig dagen hier op aarde en verscheen in die tijd ook aan zijn jongeren. Als mens had Hij zonde en dood overwonnen en daarom kon Hij opstaan. Hij had geen lichaam van vlees en bloed, maar een opstandingslichaam. In deze periode trok Hij ook op met twee jongeren op weg naar het plaatsje Emmaüs, maar ook gaf Hij de apostelen de opdracht: “Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb.” (Matteüs 28: 19-20)
Na deze periode nam Hij de apostelen mee de berg op en in deze kleine kring waren zij getuige van Zijn hemelvaart. Terwijl Hij zo van hun wegging en zij nog steeds naar de hemel staarden, stonden er opeens twee mannen in witte gewaden bij hen. Ze zeiden, “‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Deze Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie Hem naar de hemel hebben zien gaan.’ (Handelingen 1:10-11). Dit woord is na tweeduizend jaar nog steeds actueel. Maar wat betekent dit voor ons?
- De hemelvaart van Jezus is niet symbolisch; de apostelen getuigen daarvan.
- De wederkomst van Jezus is niet symbolisch, maar zal realiteit zijn.
Het is onze opgave om ons daarop voor te bereiden. Zoals Jezus terugging naar zijn Vader, zullen wij bij zijn wederkomst ook tot God mogen gaan. Voordat Jezus ten hemel voer zegende Hij hen. Hierdoor konden zij hun werk doen. Jezus is nu bij zijn Vader, maar hij vergeet ons niet. Hij wil ons zegenen en helpen. De zegen van Jezus is een geestelijke zegen. In de Bergrede spreekt Hij, “Gelukkig de treurenden,want zij zullen getroost worden.” (Matteüs 5:4).
Afsluitend memoreerde de districtsapostel dat geestelijke zegen van Jezus niet gaat over rijkdom en gezondheid, maar over onze wedergeboorte door de Heilige Geest. De geestelijke zegen is vergeving van zonden en de kracht die we ontvangen uit het Heilig-Avondmaal. Geestelijke zegen helpt ons ook om over het aardse heen te kunnen kijken en de eeuwige gemeenschap met God die ons word aangeboden. De vraag is, hoe ben ik gezegend en hoeveel vrede draag ik in mij? Door zijn zegen kan de vrede in ons groeien. Laat dit ons doel zijn en hieraan werken.
Apostel Van Markus vervolgde de prediking en herinnerde eraan dat de tijd rondom de hemelvaart van Jezus een moeilijke tijd voor Zijn jongeren was; vol van onzekerheid. Ze waren getuigen van het lijden, sterven en de opstanding van Jezus. En dan vandaag staan we stil bij Zijn hemelvaart. Bij de hemelvaart werden ze ook gewezen op Jezus’ wederkomst. In alle hectiek kun je de belofte van Zijn wederkomst vergeten. Zijn jongeren waren getuigen van al deze gebeurtenissen. Ook wij mogen getuigen zijn van Gods aanwezigheid, Zijn belofte, Zijn zegen en Zijn vrede. Dat zegt iets over het doen van de wil van God: leven in gemeenschap met God. Laat dat steeds het perspectief zijn. Niet achterom kijken, maar vooruit. Dat is geen garantie dat het allemaal goed gaat. Het gaat soms met vallen en opstaan. Uitkijken naar de dag die zeker zal komen. Jezus’ jongeren gingen terug naar de stad Jeruzalem, symbolisch voor de plaats van Gods aanwezigheid, in afwachting van de uitstorting van de Heilige Geest. Laten we de vrede van God steeds weer mogen ervaren in ons hart.
Aansluitend werd het Heilig Avondmaal gevierd en het Heilig Avondmaal voor de ontslapenen. Na afloop van de dienst werd een boeket rozen aangeboden aan de districtsapostel namens de geloofsbroeders -en zusters uit Nederland en Vlaanderen, als dank voor zijn werk in het aposteldistrict. De dienst werd muzikaal omlijst door koorzang en een klein orkest.
