Zondagmiddag 15 februari 2026 waren de broeders en zusters uit het district Noord-Nederland, door de districtsapostel uitgenodigd in Stadskanaal voor een districtsdienst.

De districtsapostel had 's ochtends in Sneek ook al voor het district Leeuwarden een dienst gehouden en was daarna doorgereisd naar Stadskanaal. Hier was de fraaie Poststraatkerk gehuurd. Déze kerk is al eens eerder was gebruikt voor districtsdiensten. Het gebouw leent zich hier goed voor: er is voldoende parkeergelegenheid in de buurt en er is een mooie ruimte voor 'fellowship' na afloop.

Al rond 2 uur kwamen van alle kanten auto's aangereden met broeders en zusters en het districts-orkest speelde al in de zaal waardoor er een gewijde sfeer kon ontstaan van blijde anticipatie.

Uit 12 gemeenten komen de leden naar deze dienst, geografisch gezien uit alle windstreken. Zo'n 200 zijn uiteindelijk aanwezig. Het jeugdkoor en het grote zangkoor zongen voor de dienst begon al enkele liederen en zo werd het al snel 3 uur.

Districtsapostel Pöschel begon de dienst met het uitspreken van de drie-enige naam in het Nederlands.

Het bijbelwoord 1 Korinthiërs 10:12 was de leidraad voor deze dienst: "Daarom wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt".

Na nog een begroeting van enige zinnen in het Nederlands ging hij verder in het Duits waarbij hij simulataan aan het altaar werd vertaald.

Vele aspecten van dit bijbelwoord werden door de districtsapostel uitgediept in zijn arbeid, waardoor bleek dat dit woord uit de eerste brief die Paulus aan de gemeente in Korinthië schreef ons ook heden nog wat te zeggen heeft. De waarschuwing van Paulus tegen afgoderij en immoraliteit gelden ook nú nog al kunnen we tegenwoordig daarbij ook andere dingen denken. In elk geval gaat het er steeds weer om: "Wàt is nu werkelijk belangrijk en wat is maar nevenzaak?".

Districtsapostel Stefan Pöschel wees erop dat het in de gemeenschap niet in de eerste plaats moet gaan om de koffie en broodjes of een gezellige gemeentedag maar dat het gaat om werkelijk naar elkaar omzien en het samen in Christus onderweg zijn. Als wij God soms als te abstract, te ver weg beschouwen, mogen we ín en uit Jezus Gods liefde ervaren...

De districtsapostel gaf hierna nog het woord aan apostel van Markus, die de arbeid bevestigde en mooi aanvulde.

Er was daarna avondmaal en de dienst werd beëindigd met gebed en zegen. De districtsapostel zei nog dat apostolisch Nederland een bijzonder jaar tegemoet ging: Stamapostel Jean-Luc Schneider zal in maart voor de laatste keer ons land bezoeken maar voor de toekomst was gezorgd. In april zal stamapostelhelper Helge Mutschler Nederland bezoeken.

Tot slot zong toen het jeugdkoor, dat was aangevuld met enkele wat rijpere stemmen. De vertolking van het lied dat werd gezongen was bijzonder. Wat indruk op de aanwezigen maakte was vooral het 3e couplet. Tijdens dit laatste couplet zong het koor zachtjes terwijl een bejaarde broeder de tekst door de zang heen declameerde:

"Ga maar gerust, want ik zal met je meegaan.

Ik ben de liefde, die een mens je schenkt.

Ik ben de hoogste toon die jij kunt aanslaan.

Ik ben de verte, die verlangend wenkt.

En, kom je thuis, de laatste mist verdwenen,

ben ik de hand, die al je tranen wist"...